"Ελπίζω να δω τα μάρμαρα πίσω στο σπίτι τους πριν πεθάνω, αλλά, αν επιστρέψουν αργότερα, θα ξαναγεννηθώ"












Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Η σπίθα θα γίνει φωτιά

"Βάζω εγώ σήμερα μια σπίθα και περιμένω ν' ακολουθήσουν κι άλλες. Μέχρι η σπίθα να φουντώσει και να γίνει η καθαρτήρια φωτιά που θα μας σώσει." - Μίκης Θεοδωράκης

To όραμα της Μελίνας-Το δικό μας όραμα

Μόλις έχει ανοίξει το καινούριο μουσείο της Ακρόπολης. Αρπάζω την κολλητή μου και πάμε να το επισκεφΘούμε. Τι ωραία...σκεφτόμουν. Θα δω τα μάρμαρα του Παρθενώνα, θα θαυμάσω το μεγαλείο του παρελθόντος μας και έστω για λίγο θα νιώσω ξανά περήφανη που είμαι Ελληνίδα. Όταν έφτασα στο χώρο έκθεσης των Μαρμάρων άρχισα να θυμώνω... αντίγραφο, αντίγραφο και ξανά αντίγραφο.
Πριν από ένα μήνα πήγα στο καφέ Μελίνα στην Πλάκα, είχα καιρό να πάω και όπως πάντα με έπιασε ένα δέος μπροστά στις φωτογραφίες της Μελίνας. Τις χάζευα και σκεφτόμουν πόσα πράγματα κατάφερε αυτή η γυναίκα, πόσο πεισματάρα, εμπνευστική, αυθόρμητη και πολλές φορές πόσο παράλογη ήταν. Θυμήθηκα την επίσκεψη μου στο μουσείο και πόσο πολύ είχα θυμώσει βλέποντας τα μισά και παραπάνω Μάρμαρα του Παρθενώνα να λείπουν και αυθόρμητα γύρισα και είπα στις φίλες μου: "Θέλω να κάνω κάτι να γίνει πραγματικότητα το όραμα της. Θέλω να κάνω κάτι να επιστραφούν επιτέλους τα Μάρμαρα μας."
Πριν λίγες μέρες έμαθα για την εκπληκτική κίνηση του Μίκη Θεοδωράκη να ανάψει την Σπίθα για την δημιουργία δράσεων ώστε να αλλάξει η πολιτική αυτού του τόπου, που μας οδηγεί στην εξαθλίωση, την μιζέρια και την απαξίωση κάθε αντίδρασης των πολιτών.
Εμπνεύστηκα τόσο πολύ από την κίνηση του αυτή, που ανέλαβα δράση να δημιουργήσω την δική μου Σπίθα για να επανέλθει το θέμα της επαναφοράς των Μαρμάρων.
Μετά απο έρευνα που έκανα στο διαδίκτυο είδα πως υπάρχουν σε Αγγλία, Ρωσία, Γαλλία οργανώσεις που κάνουν εκστρατείες για το θέμα αυτό μαζεύοντας υπογραφές. Στην Αυστραλία μάλιστα κάνουν έρανο για να μαζευτούν χρήματα και να ξεκινήσει δικαστικός αγώνας.
Εμείς εδώ τι κάνουμε; Μήπως πια οι πολιτικοί μας έχουν βάλει το θέμα στο συρτάρι; Mήπως η οικονομική κρίση έχει γίνει εκτός από βραχνάς και μια ωραία δικαιολογία για να μην ασχολούμαστε και με άλλα θέματα που χρόνια μας καίνε; Μήπως αν δεν κάνουμε κάτι για αυτό το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα θα γίνει ένα παραμυθάκι που θα λέμε στα εγγόνια μας;
Περιμένω με αγωνία και τις δικές σας απόψεις και ξεκινάω μια σπίθα που πιστεύω πως θα δείξει περίτρανα πως η πολιτική δεν γίνεται μέσα από γραφεία, διαπλοκή και συμφέροντα, αλλά βγαίνοντας στους δρόμους και διεκδικώντας με αγώνα και δράσεις.
Ας γίνουμε λοιπόν ασταμάτητοι, ας γίνουμε όλα όσα θέλουμε να γίνουμε. Ας γίνουμε...Έλληνες.
Όπως είπε και η Μελίνα: "Ο Πολιτισμός είναι η ταυτότητα μας και χωρίς αυτόν δεν είμαστε τίποτα."